گیهان خدیو

گیهان خدیو. [ گ َ / گ ِ خ َ وْ ] (اِخ ) خدیو گیهان . خداوند جهان . ایزد تبارک و تعالی : به دارنده یزدان گیهان خدیو که دورم من از راه و فرمان دیو. فردوسی . همی سر بپیچی به گفتار دیو ببری دل از راه گیهان خدیو. فردوسی . چرا سر کشی تو به فرمان دیو بپیچی سر از راه گیهان خدیو. فردوسی . تو اندر خدمت وارونه دیوی کی اندر طاعت گیهان خدیوی . (ویس و رامین ). سپاه و شه از سهم آن نره دیو بماندند با یاد گیهان خدیو. اسدی . بر کار یزدان گیهان خدیو چه دارد بها کار جادو و دیو. اسدی . ◄ (اِ مرکب ) مجازاً پادشاه بزرگ . فرمانروای اقالیم .