گژم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گژم . [ گ ُ ] (اِ) درخت سده را گویند که درخت پشه غال است و بعربی شجرةالبق خوانند. (برهان ). نام درختی است که آنرا دردارو و کنجک و سده و پشه دار و لامشکر و سارشکدار گویند. (جهانگیری ). در غیاث اللغة درخت سدره آمده است . رجوع به شعوری ج ٢ ورق ٣٠١ شود. ◄ اندوه و دلتنگی . (برهان ) (آنندراج ). مصحف گرم است . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ).