فرهنگ لغت

گومگان

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گومگان . (اِخ ) (قمقان ) دهی است از دهستان اوچ تپه بخش ترکمان شهرستان میانه . واقع در ١٣٠٠٠ گزی جنوب خاوری بخش و ٧٠٠٠ گزی شوسه ٔ تبریز به میانه . کوهستانی و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٣٣٨٠ تن است . آب آن از چشمه و محصول آنجا غلات، حبوبات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).

معنی گومگان | فرهنگ لغت