گولی

گولی . [ گو / گ ُ ] (اِ) این کلمه را فرهنگ ناظم الاطباء آورده است به معانی گلوله و گوی، گره، گردی، حب هر چیز گرد، گوی کودکان که بدان بازی کنند. اما مجموع خاص آن فرهنگ است .

گولی . (حامص ) عمل گول . صفت گول . حالت وچگونگی گول . کانائی . چلی . خلی . احمقی . (فرهنگ رشیدی ). غفلت . نادانی . ابلهی . (ناظم الاطباء) : هرکجا نام او بری ندمد زان زمین گولی و نکوهش و ننگ . فرخی . همه مشغولی عالم گولی است ترک گولی به خدا مشغولی است . جامی . گولی من به کار عشق مگیر نه به یک چَه ْ دو بار افتادم . دهخدا. خالِفَة. حذب . خُرق . خَرِق . خُرقة. خَلاطَة. خَلافَة. دَعفَقَة. دَعِک . دَوغَة. رَث َء. رَثیَة. رَطَاء.رُعالَة. رَقاعَة. رَهَق . طَرَط. طُغومَة. طُغومیَة. طُرقَة. عَبش . عَبِش . عُنجَهیَّة. عُنجَهانیَّة. غَباوَة. غَبوَة. عِرین . عِزیل . (منتهی الارب ).

گولی . (اِخ ) دهی است از دهستان گورائیم بخش مرکزی شهرستان اردبیل . واقع در ٢٥٠٠٠ گزی جنوب اردبیل و ٦٥٠٠٠گزی شوسه ٔ هروآباد به اردبیل . کوهستانی و هوای آن معتدل است . سکنه ٔ آن ٣٤١ تن است . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و حبوبات است . شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).