گوشه کنایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشه کنایه . [ ش َ / ش ِ ک ِ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) کنایه . تعریض . حرفهای گوشه دار. سخنان طعن آمیز. - گوشه کنایه زدن ؛ کنایه زدن . با اشاره گفتن . به طعن گفتن .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی