گوشه کنار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوشه کنار. [ش َ / ش ِ ک ِ ] (اِ مرکب ) طرف . سو. جانب : حافظا گر نروی از در او هم روزی گذری بر سرت از گوشه کناری بکند. حافظ. ◄ این طرف و آن طرف . این سو و آن سو: اخباری از گوشه کنار شنیده شد.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی