گورک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورک . [ رَ ] (اِخ ) دهی است ازدهستان ساحلی بخش اهرم شهرستان بوشهر واقع در ٢٤٠٠٠گزی باختری اهرم، کنار شوسه ٔ سابق بوشهر به لنگه . جلگه و گرمسیر مالاریایی است . سکنه ٔ آن ١١٠٣ تن است . آب آن از چاه است . محصول آن غلات و خرما و تنباکو و شغل اهالی زراعت است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
گورک . [ رَ ] (اِخ ) یکی از دهات آمل . (از مازندران و استرآباد رابینو ص ١١٣ و ترجمه ٔ آن ص ١٥٢).
گورک . [گ َ وِ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای شش گانه ٔ بخش حومه ٔ شهرستان مهاباد که در قسمت جنوب بخش واقع است . حدود آن به شرح زیر است : از شمال به دهستان ایل تیمور، از جنوب به بخش بانه، از خاور به دهستان تورجان و میرده سقز و از باختر به دهستان گورک سردشت و نعلین . راه شوسه ٔ مهاباد به سردشت از منطقه ٔ شمال باختری این دهستان میگذرد. موقعیت طبیعی آن کوهستانی و هوایش سردسیر میباشد. شغل عمده ٔ ساکنان آن زراعت و گله داری است . آب قراء دهستان از رودهای جمالدی، سیمین رود، خورخوره و چشمه سارها تأمین میگردد. محصولات عمده ٔ آن غلات و توتون و جزئی حبوب میباشد. دهستان گورک از ٣٧ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ٣٩٦٠ تن و قراء مهم آن کلولان خوارو (پایین ) (مرکز دهستان ) کانی دره، سرد، کهستان، سیناس، خورخوره و ابراهیم حصار میباشد. صادرات این دهستان عبارت است از غلات و توتون و روغن و پشم . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).