گورک سردشت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورک سردشت . [ گ َ وِ ک ِ س َ دَ ] (اِخ ) نام یکی از دهستان های هفت گانه ٔ بخش سردشت مهاباد است که در قسمت شمال خاوری واقع شده و حدود آن به شرح زیر است : از شمال به دهستان نعلین و منگور، از جنوب به دهستان کلاس و نماشیر بانه، از خاور به دهستان گورک مهاباد، از باختر به دهستان ملکاری و بریاجی . موقع طبیعی آن کوهستانی و جنگلی است . هوایش سرد و آب کلیه ٔ قراء از چشمه سارها و آب برف و باران تأمین میشود. محصول عمده ٔ دهستان غلات و توتون و مواد جنگلی است . این دهستان از ٣٨ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیتش در حدود ٧٢١٥ نفر و قراء مهم آن به شرح زیر است : کنده مان، شموئیلا، سرسیر، کوله، نیستان، سورو، بلو، ورکل، سارتکه، زمزیران، پرستان (مرکز دهستان )، نوآباد و دولتو. شغل مهم ساکنان دهستان زراعت و گله داری است . در بعضی از قراء تربیت زنبور عسل هم معمول است . صادرات مهم این منطقه عبارت است از پشم، روغن، مازوج، کولان و توتون . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).