گورستان

گورستان . [ رِ ] (اِ مرکب ) قبرستان . (آنندراج ). مرزغن . مرغزن . (برهان ). بَلَد. جَبّان . جَبّانة. (منتهی الارب ). مقبرة [ م َ ب َ رَ / م ُ ب َ رَ / م َ ب ِ رَ ] . (ترجمان القرآن ) (دهار)(منتهی الارب ). مَقْبَرة. (منتهی الارب ) : هر آنکو زاغ باشد رهنمایش به گورستان بود پیوسته جایش . (ویس و رامین ). گفت این مشتی اوباشند... از هر جایی فرازآمده به یک ساعت از ایشان گورستانی توان کرد. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص ٤٢). بدیدم اینها به پای خویش به گورستان آمده اند. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٤٣٥). چه دَوَم بیهده سوی بستان خود همی یابمش به گورستان . سنایی . چو آهو سبزه ای بر کوه دیده ز شورستان به گورستان رمیده . نظامی . رجوع به گور شود. - امثال : نه نه نه نه پستان، پستان برود گورستان . رجوع به امثال و حکم ج ٤ ص ١٨٥٧ شود. این مرده و این گورستان . (امثال و حکم دهخدا ج ١ ص ٣٣٧).