گورسان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گورسان . (اِ مرکب ) مخفف گورستان . (فهرست ولف ) : بر این دشت من گورسانی کنم برومند را شورسانی کنم . فردوسی . یکی گورسان کرد از آن دشت کین که جایی ندیدند پیدا زمین . فردوسی . ز گودرزیان روز جنگ و نبرد چنان گورسانی پدیدار کرد. فردوسی .