گوبال
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوبال . (اِخ ) دهی است ازدهستان باوی بخش مرکزی شهرستان اهواز که در ٥٨ هزارگزی جنوب خاوری اهواز، کنار رودخانه ٔ گوبال و ٦ هزارگزی جنوب راه اهواز به هفت گل واقع است . هوای آن گرم و سکنه ٔ آن ١٢٥ تن است . آب آن از رود گوبال تأمین میشود. محصول آن غلات و برنج و شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن در تابستان اتومبیل رو است . ساکنان از طایفه ٔ جامع هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).