گوا کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(گُ. کَ دَ) (مص م.) شاهد گرفتن، به شهادت خواستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(گُ. کَ دَ) (مص م.) شاهد گرفتن، به شهادت خواستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گوا کردن . [ گ ُ ک َ دَ ] (مص مرکب ) شاهد گرفتن . به شهادت خواستن : بدو گفت کین دختر خوب چهر به من ده به من بر گوا کن سپهر. فردوسی . گوا کرد بر خود خدا و رسول که دیگر نگردم به گرد فضول . فردوسی .