گلینه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلینه .[ گ ِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ) آنچه از ظروف و اوانی که از گل پخته یا ناپخته درست کنند : گفت ما مردمانیم پیشه ٔ ما گلینه کردن است و سفال بسیار بکرده ایم . (تفسیر ابوالفتوح رازی ص ٢٥٠؛ سوره ٔ بقره ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلینه .[ گ ِ ن َ / ن ِ ] (ص نسبی، اِ) آنچه از ظروف و اوانی که از گل پخته یا ناپخته درست کنند : گفت ما مردمانیم پیشه ٔ ما گلینه کردن است و سفال بسیار بکرده ایم . (تفسیر ابوالفتوح رازی ص ٢٥٠؛ سوره ٔ بقره ).