گلویج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلویج . [ گ ُ ل َ وی ] (اِخ ) دهی است از دهستان کلیایی بخش سنقر کلیایی شهرستان کرمانشاهان که در ١٤٠٠٠گزی جنوب باختر سنقر و ٩٠٠٠گزی باختر راه شوسه ٔ کرمانشاه به سنقر واقع است . هوای آن سرد و سکنه ٔ آن ٣٢٠ تن است . آب آنجا از سراب مخصوص تأمین میشود. محصول آن غلات، حبوبات، توتون و قلمستان و شغل اهالی زراعت و صنایع دستی آنان قالیچه، جاجیم و پلاس بافی است . گلویج چشمه ٔ مهمی دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٥).