گلنگدر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گلنگدر. [ گ َ ل َ گ ِ دَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بخش مرکزی میانه ٔ شهرستان میانه واقع در ٤هزارگزی جنوب خاوری میانه و هزارگزی راه شوسه ٔ میانه به خیاو و ٣هزارگزی راه شوسه ٔ میانه به تهران . هوای آن معتدل و دارای ٦٧٨ تن سکنه است . آب آن از گرم چای و محصول آن غلات، حبوبات، برنج و پنبه است . شغل اهالی زراعت و گله داری و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).