فرهنگ لغت

گل گیتی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گل گیتی . [ گ ُ ل ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) پهلوی، گیتیک . (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). گل زمین . ◄ نوعی از گل که برگهای آن از هر طرف سه خار دارد و آن دو نوع میشود سفید و زرد. (برهان ) (آنندراج ). ◄ گل پیاده گلی که آنرا درخت و بوته ٔ بزرگ نباشد، همچو: بنفشه و نرگس وسوسن و امثال آن . (برهان ). رجوع به گل پیاده شود.

معنی گل گیتی | فرهنگ لغت