گل چیدن

گل چیدن . [ گ ُ دَ ] (مص مرکب ) گل را از بوته برگرفتن . (ناظم الاطباء). چیدن گل . کندن گل : به گل چیدن آمد عروسی به باغ فروزنده رویی چو روشن چراغ . نظامی . عجب آن است که با زحمت گل چیدن و خار بوی صبحی بشنیدم که چو گل بشکفتم . سعدی . گل نخواهد چید بیشک باغبان ور نچیند خود فروریزدز باد. سعدی . ◄ تماشا کردن . (غیاث ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).