گل چکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل چکان . [ گ ُ چ ِ ] (نف مرکب )(از: گل + چکان، چکاننده ). (حاشیه ٔ برهان قاطع چ معین ). ◄ (اِ مرکب ) نام درختی است که آنرا در هندوستان مهوه میگویند. (برهان ) (فرهنگ رشیدی ).
گل چکان . [ گ ُ چ َ ] (اِ مرکب ) نوعی از مصنوعات آتشبازان . (برهان ) (فرهنگ رشیدی ). نوعی از آتشبازی است . (آنندراج ).