گل مهر

گل مهر. [ گ ُ ل ِ م ِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) نوعی از گل : نهانی به پالیزبان گفت شاه که از مهتر ده گل مهر خواه . فردوسی . چو بشنید از او این سخن باغبان گل مهر آورد آمد دمان . فردوسی . ز خرادبرزین گل مهر خواست به بالین مست آمد از حجره راست . فردوسی .