گل خج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل خج . [ گ ُ خ َ ] (اِ) گلوله ٔ چنگالی . (برهان ) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ) : شکرینه بخور و گل خج چنگال بیار. بسحاق اطعمه . رجوع به گل کج شود. ◄ گلوله ٔ خمیر. (برهان ) (آنندراج ). زواله ٔ آرد. (فرهنگ رشیدی ).