گل خانه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. نِ) (اِ.) جایی برای پرورش گل به ویژه جای سرپوشیدهای با گرما و روشنایی مناسب و کمابیش ثابت.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. نِ) (اِ.) جایی برای پرورش گل به ویژه جای سرپوشیدهای با گرما و روشنایی مناسب و کمابیش ثابت.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گل خانه . [ گ ُ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) خانه ای آفتابگیر که برای پرورش و نگاهداری گل از گزند سرمای زمستان سازند. رجوع به گرم خانه شود.
گلخانه . [ گ ُ ن َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش سلدوز شهرستان ارومیه واقع در ١٨٥٠٠گزی جنوب خاور نقده و ٦هزارگزی جنوب راه شوسه ٔ نقده به مهاباد. دره و باتلاقی و هوای آن معتدل است و ٢٤٧ تن سکنه دارد. آب آن از رود گدارچای و محصول آن غلات، چغندر، توتون، برنج و حبوبات است . شغل اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آنان جاجیم بافی است . راه ارابه رو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی