گزو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گزو. [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ده بالا بخش خاش شهرستان زاهدان، واقع در ٢٨٠٠٠گزی شمال خاوری خاش و ٢١٠٠٠گزی خاور شوسه ٔ خاش به میرجاوه . هوای آن معتدل و دارای ١٠٠٠ تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات، پنبه و شغل اهالی زراعت و گله داری است . راه فرعی دارد. ساکنان از طایفه ٔ شهنوازی هستند. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).
گزو. [ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان دستگردان بخش طبس شهرستان فردوس، واقع در ٨٩ هزارگزی شمال طبس . هوای آن گرم و دارای ٣٢ تن سکنه است و آب آنجا از قنات تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).