گزه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گزه . [ گ َ زَ / زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان گل فریز بخش خوسف شهرستان بیرجند، واقع در ٢٦ هزارگزی خاور خوسف و ١١هزارگزی خاور گل . هوای آن معتدل و دارای ٢٥ تن سکنه است . آب آنجا از قنات تأمین میشود و محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٩).
گزه . [ گ َ زَ ] (اِ) نوعی از تیر و پیکان باشد. ◄ چوبی که بدان نقاره نوازند. (آنندراج ) (غیاث ).
گزه . [ گ ِ زَ / زِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان فرامرزان بخش بستک شهرستان لار، واقع در ٣٠ هزارگزی جنوب باختر بستک، دامنه ٔ جنوبی کوه سرخک . هوای آن گرم و دارای ٢٥٩ تن سکنه است . آب آنجا از باران تأمین میشود و محصول آن غلات، خرما، دیمی و شغل اهالی زراعت و راه آن فرعی است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٧).