گزلقایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گزلقایه . [ گ ُ زَ ی َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان اسفندآباد بخش قروه ٔ شهرستان سنندج، واقع در ٣٨هزارگزی شمال خاوری قروه و ٩ هزارگزی شمال ندرشه . جلگه سردسیر، دارای ٨٠ تن سکنه است . آب آنجا از چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات، لبنیات، شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی زنان قالیچه، جاجیم و گلیم بافی، راه آن مالرو است . نام صحیح آن گزل قیه یعنی تپه ٔ قشنگ (بترکی ) است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).