گاویک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاویک . (اِخ ) قصبه ای جزء دهستان خرقان شرقی بخش آوج شهرستان قزوین واقع در ١٠ هزارگزی جنوب خاور آوج . کوهستانی، سردسیر، دارای ٢٣٥٧ تن سکنه، کمی از مردان به فارسی آشنا هستند. آب آن از چشمه سار و رود محلی، محصول آنجا غلات، سیب زمینی، انگور، زردآلو، سیب، جنگل تبریزی، شغل اهالی زراعت است . و عده ٔ کمی در زمستان و بهار برای تأمین معاش به تهران میروند. صنایع دستی قالی و مختصر جاجیم بافی، در بهار و تابستان تیره های بغدادی نام سلدوز قیره قوینلو، بارجانلو، برای تعلیف احشام و اغنام به کوه های جنوب این ده از راه ساوه می آیند. راه به هر طرف مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).