گاوپیسه

گاوپیسه . [ س َ / س ِ ] (اِخ ) کوهی است به اصفهان .

گاوپیسه . [ س َ / س ِ ] (اِ مرکب ) گاوی است با نشانه های سپید و سیاه . (فرهنگ ایران باستان پورداود ص ١١٤) : سپهدار توران از آن بدتر است کنون گاوپیسه به چرم اندر است . فردوسی . دگر گفتی آن گاوپیسه کدام که هستش جهان سربسر چارگام . (گرشاسب نامه ). ◄ کنایه از عالم . (فرهنگ شاهنامه ٔ شفق ص ٢٢٨). و این کلمه به صورت گاوبیشه در برهان آمده . رجوع به گاوبیشه و برهان قاطعچ معین (گاو بیشه ) شود.