گاوده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گاوده . [ دِ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان اختر پشت کوه بخش فیروزکوه شهرستان دماوند، واقع در ٢٦هزارگزی جنوب خاور فیروزکوه و ١٠هزارگزی راه آهن . کوهستانی سردسیر، دارای ٢٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه . محصول آنجا غلات، بنشن، گردو، شغل زراعت است . مردها در زمستان برای عملگی به تهران و مازندران میروند. صنایع دستی زنان کرباس بافی است . در تابستان ایل اصانلو به حدود این ده می آیند.راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).