کینه پرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کینه پرور. [ ن َ / ن ِ پ َرْ وَ ] (نف مرکب ) آنکه کینه ٔ دیگری در دل گیرد تا در فرصتی مناسب ابراز کند و انتقام گیرد : آن کینه پروری که ز بغض تو دم زند وآن خون گرفته ای که به کینت کشد رقم . محمد عرفی (از آنندراج ).