کیالج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کیالج . [ ک َ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ کیلجة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ج ِ کیلجة، کیله که پیمانه ای است مر غله و آرد و جز آن را. (آنندراج ). رجوع به کیلجة و کیله شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کیالج . [ ک َ ل ِ ] (ع اِ) ج ِ کیلجة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ج ِ کیلجة، کیله که پیمانه ای است مر غله و آرد و جز آن را. (آنندراج ). رجوع به کیلجة و کیله شود.