کوکبه دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوکبه دار. [ ک َ / کُو ک َ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ کوکبه . آنکه پیشاپیش پادشاهان کوکبه حمل کند : چو آن کوکب از برج خود شد روان تویی کوکبه دار آن خسروان . نظامی . و رجوع به کوکبه (معنی آخر) شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوکبه دار. [ ک َ / کُو ک َ ب َ / ب ِ ] (نف مرکب ) دارنده ٔ کوکبه . آنکه پیشاپیش پادشاهان کوکبه حمل کند : چو آن کوکب از برج خود شد روان تویی کوکبه دار آن خسروان . نظامی . و رجوع به کوکبه (معنی آخر) شود.