کوهک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوهک . [ هََ ] (اِخ ) یکی از دهستانهای سه گانه ٔ بخش کوهک شهرستان جهرم وحدود آن به قرار زیر است : از شمال به دهستان کردیان، از جنوب به کوه البرز، از مشرق به گردنه ٔ بزن و دهستان حاجی آباد ایزدخواست شهرستان فسا و از مغرب به دهستان جلگاه محدود است . کوهستانی در مشرق بخش واقع است و هوای آن در دامنه ها گرم و در قسمتهای مرتفع کمی ملایم است . محصولاتش عبارت است از: لبنیات، پشم، پوست، خرما، لیمو و غلات . این دهستان از ١١ آبادی تشکیل شده و در حدود ١٨٠٠ تن سکنه دارد. قرای مهم آن عبارت است از: زغالی، چنارسوخته، موردک و تنگ آب . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
کوهک . [ هََ ] (اِخ ) دهی از دهستان کربال که در بخش زرقان شهرستان شیراز واقع است و ١٤١ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٧).
کوهک . [ هََ ] (اِخ ) مرکز دهستان کوهک که در بخش مرکزی شهرستان سراوان واقع است و ٣٠٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).