کون کمونچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کون کمونچه . [ کو ک َ چ َ / چ ِ ] (ص مرکب ) کسی که لنبر و کفل او بیش از حد معمول بیرون زده و متمایل به سمت خارج باشد. درباره ٔ چنین شخصی گویند: کونش طاقچه دارد. در ترانه ٔ قدیمی که از طرف هواخواهان استبداد و دوستداران شاه شهید در هجو میرزا رضا سروده شده چنین آمده است : اون میرزا رضای قدکوتوله زد شاه شهید با گلوله ...درق اون میرزارضای کون کمونچه زد شاه شهید با طپونچه ...درق . (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمالزاده ).