کوس خوردن

کوس خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) صدمه و آفت رسیدن از چیزی . (آنندراج ). کوس یافتن . صدمه دیدن . تنه خوردن : ز ناگه برون اندرافتاد طوس تو گفتی ز پیل دمان خورد کوس . فردوسی (از آنندراج ). از پیت کوس خورده کوه ثبیر وز تکت کاج خورده باد شمال . مسعودسعد (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا). ز آسیب بلات کوس خوردیم ز تیر غمت جگر بخستیم . سیدحسن غزنوی (از یادداشت ایضاً). نه از آسیب قضا کوس خوری نه به اشکال فلک درمانی . انوری (از یادداشت ایضاً) و رجوع به کوس و کوس یافتن شود.