کوره تاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کوره تاب . [ رَ / رِ ] (نف مرکب ) تابنده ٔ کوره . افروزنده ٔ کوره . آتش افروز کوره . آنکه در کوره آتش بیفروزد. آنکه کوره را تافته کند : کوره تابان کیمیای سپهر که آگهی بودشان ز ماه و ز مهر. نظامی . و رجوع به ترکیب «کوره تابان کیمیای سپهر» ذیل کوره شود.