کهه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کهة. [ ک َهَْ هََ ] (ع ص ) شتر ماده ٔ فربه کلانسال . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گنده پیر. (منتهی الارب ) (آنندراج ). گنده پیر و زن پیر. (ناظم الاطباء). عجوز. (اقرب الموارد). ◄ ناقه ٔ کلان سال، فربه باشد یا لاغر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
کهه . [ ک َ هََ / هَِ ] (اِ) رجوع به کُه َ شود.
کهه . [ ک َ هََ / هَِ ] (اِ) اسم فارسی تبن است که نیز به فارسی کاه نامند. (فهرست مخزن الادویه ). در فرهنگ مخزن الادویه گفته اسم پارسی تبن است که کاه باشد. (از آنندراج ) (انجمن آرا). کاه = که . تبن . کاه . (فرهنگ فارسی معین ).