کهبله

کهبله . [ک ُ ب َ ل َ / ل ِ ] (ص ) ابله و نادان بود. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ٤٥٩). به معنی کهبل است که بی عقل و ابله و احمق باشد. (برهان ). کهبل و احمق و ابله را گویند. (آنندراج ) : گر نه ای کهبله چرا گشتی به در خانه ٔ رئیس خسیس ؟ بهرامی (از لغت فرس ). رجوع به کهسله و لهبله و کهبل شود.