کهبل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کهبل . [ ک ُ ب َ / ک َ ب ُ ] (ص ) به معنی بی عقل و احمق و ابله باشد. (برهان ). کهبله . احمق و ابله را گویند. (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ). رجوع به کهبله شود.
کهبل . [ ک َ ب َ ] (ع ص ) پست قامت . (منتهی الارب ). کوتاه قامت . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ (اِ) درختی است بزرگ . (منتهی الارب ). نام درختی بزرگ همچون کنهبل .(از اقرب الموارد). رجوع به کنهبل شود. ◄ جو بزرگ خوشه . (ناظم الاطباء). رجوع به کنهبل شود.