کهن گرگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کهن گرگ . [ ک ُ هََ / هَُ گ ُ ] (اِ مرکب ) گرگ پیر. (آنندراج ) (فرهنگ فارسی معین ) : ز بیم سکه و نیروی شمشیر هراسان شد کهن گرگ از جوان شیر. نظامی . ◄ کنایه از دنیاست . (آنندراج ). دنیا و فلک و گردون . (ناظم الاطباء) : تیرباران سحر دارم سپر چون نفکند این کهن گرگ خشن بارانی از غوغای من . خاقانی .