کمال‌الدین اسماعیل | قطعات | شماره ۲۶۳ - وله ایضا

ای که در خانه تو بیگه و گاه اندراید همه کس جز مهمان سفره نان تو گر عورت نیست چه کنی از همه خلقش پنهان؟ کیست جز نان تو در خانه تو که تو او را ننمودی دندان؟ رو که از اهل بهشتی گر زانک اعتقاد تو درستست چو نان