کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۵۶۶

وقتست که دل کند منور قندیل آب آرد بر دهان ز آذر قندیل سنگ اندازی کنیم امروز چنان کافتد آن سنگ روزه را در قندیل