فرهنگ لغت

کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۹۲

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

خالیست سیاه بر رخ آن مه وش افتاده خوش و مراهمی افتد خوش چون مهر که از مشک نهی بر باده یا قطره آبی که چکد بر آتش

معنی کمال‌الدین اسماعیل | رباعیات | شماره ۴۹۲ | فرهنگ لغت