کلندیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(کَ لَ دَ) (مص م.) کندن، شکافتن زمین.<br>
فرهنگ فارسی معین
(کَ لَ دَ) (مص م.) کندن، شکافتن زمین.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلندیدن . [ ک َ ل َ دَ ](مص ) بمعنی کندن و شکافتن و کافتن زمین باشد. (برهان ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). کلند زدن و کافتن . (آنندراج ). شکافتن زمین . کندن خاک . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلند شود.