کلروفیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلروفیل . [ کْل ُ ک ُ ل ُ رُ ] (فرانسوی، اِ) سبزینه . ماده ٔ سبزرنگی که در حفره های خاصی در داخل سیتوپلاسم سلولهای گیاهان موجود است و موجب سبزی اندامهای سبز گیاهان می شود. دانه های سبزینه موادی هستند ٥ تایی یعنی از ٥ عنصر ترکیب شده اند و فرمول آنها شباهت زیادی به فرمول هموگلوبین خون دارد با این تفاوت که بجای آهن در ترکیب دانه های سبزینه منیزیم (Mg) موجود است . فرمول کلی دانه های سبزینه عبارت است از: C٥٥H٧٢O٥N٤Mg که دراین صورت به آن کلروفیل a گویند و اگر از تعداد ئیدرژنها یک مولکول کاسته و در عوض یک اتم ئیدرژن جای آن قرار گیرد کلروفیل b بدست می آید. خصرة الورق . (فرهنگ فارسی معین ذیل سبزینه ). و رجوع به سبزینه شود.