کلایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلایه . [ ک َ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان بویراحمد سردسیر است که در بخش کهکیلویه ٔ شهرستان بهبهان واقع است و ١٥٠ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).
کلایه . [ ک َ ی ِ ] (اِخ ) دهی از دهستان الموت که در بخش معلم کلایه ٔ شهرستان الموت قزوین واقع است و ٤٨٧ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٨).
کلایه . [ ک َ ی َ / ی ِ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه، چنانچه در حسن کلایه، خراطه کلایه، تاوی کلایه، کبودکلایه، کوکلایه، کی کلایه، میشه کلایه، نخجیرکلایه . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کلا شود.