کلاهدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلاهدار. [ ک ُ ] (نف مرکب ) آنکه کلاه بر سر دارد. (فرهنگ فارسی معین ). دارنده ٔ کلاه . ◄ کنایه از پادشاه . (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از برهان ). کنایه از پادشاه . سلطان . (فرهنگ فارسی معین ). تاجدار. و رجوع به کلاه و کلاهداری شود.