کلاهبرداری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلاهبرداری . [ ک ُ ب َ ] (حامص مرکب ) عمل کلاهبردار. شیادی و حقه بازی . به فریب و دروغ مال دیگران را گرفتن .
فرهنگ طیفی واژهدان
تقلب، حیلهگری، تزویر، تدلیس، کلاه، غش اختلاس، دزدی تقلب مالیاتی، حسابسازی، فرار ازمالیات، پولشویی تطمیع، ارتشا تمسخر کلاهبردار، متقلب، دروغگو
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی