کلاهبردار
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. بَ)(ص فا.)حقه باز، شارلاتان.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. بَ)(ص فا.)حقه باز، شارلاتان.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
کلاهبردار. [ ک ُ ب َ ] (نف مرکب ) آدم حقه باز و شیاد و مال مردم خور. کسی که به انحاءمختلف مال مردم را از ایشان بگیرد. (از فرهنگ عامیانه ٔ جمالزاده ). کلاه بردارنده، آنکه به فریب مال مردم و پول دیگران را بگیرد. حقه باز. کسی که کلاهبرداری کند. (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کلاهبرداری شود.
فرهنگ طیفی واژهدان
اختلاسکننده، مختلس، متقلب، غاصب
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی