کشفته

کشفته . [ ک َ ش َ / ک ُ ش ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) پژمرده . خزان رسیده . (ناظم الاطباء) : تا در بهار خوب و شکفته شود چمن تا در خزان تباه و کشفته شود رزان . امیرمعزی . فسرده دیدم چون اخگر کشفته لبش دلم بسوخت چو بر اخگر شکفته کباب . مختاری . بدم شکفته چنان کزدم نسیم درخت شدم کشفته چنان از تف سموم گیاه . عبدالواسع جبلی . همیشه تا که سمن راکند شکفته بهار همیشه تا که چمن را کند کشفته خزان شکفته باد رخ ناصح تو پیوسته کشفته باد دل حاسد تو جاویدان . عبدالواسع جبلی . این درد و غم و محنت و رنجم بفزوده وان جان و دل و دیده و دینم بکشفته . عبدالواسع جبلی . شد باغ شکفته چو بهشت ملک العرش شد راغ کشفته چو حسود ثقة الدین . عبدالواسع جبلی . ز تو باغ گردد کشفته به آذر ز توراغ گردد شکفته به نیسان . عبدالواسع جبلی . ◄ پراکنده شده . پریشان شده . (از برهان ) (از ناظم الاطباء) : یکی را خانه ٔ شادی کشفته یکی را باغ پیروزی شکفته . (ویس و رامین ). قرارم چون شکسته کاروان است روانم چون کشفته دودمان است . (ویس و رامین ). بریده باد بندجان شهرو کشفته باد خان و مان ویرو. (ویس و رامین ). کنون پیش از این کاین کشفته سپاه شکست آرد و کار گردد تباه . اسدی . این کشفته کند روان چو سموم وان شکفته کند جهان چو نسیم . عبدالواسع جبلی . خصمت کشفته رای و محبت شکفته روی از رای چون ستاره و روی چو ماه تست . عبدالواسع جبلی . ◄ معدوم شده . از بین رفته . نابود شده . (از برهان ) (از ناظم الاطباء).