کشفتن

کشفتن . [ ک َ ش َ ت َ / ک ُ ش ُ ت َ ] (مص ) گشودن . شکافتن . (از فرهنگ جهانگیری ) (از برهان ). - برکشفتن ؛ گشودن . (از ناظم الاطباء). برداشتن : دل برگرفته ام ز بد و نیک روزگار تا پرده های راز فلک برکشفته ام . کمال الدین اسماعیل (از جهانگیری ). ◄ پراکنده شدن . پریشان شدن . (از فرهنگ جهانگیری ) (از ناظم الاطباء) (از برهان ) : دولت آنها فرتوت شد و کار کشفت هرکه فرتوت شود هرگز برنا نشود. منوچهری . کشفتند بزم می رودو باد پراکنده شد انجمن مست و شاد. اسدی . ◄ پژمرده شدن . پژمرده گشتن . (از فرهنگ جهانگیری ) (از ناظم الاطباء) (از برهان قاطع) : شکفته بدم چون به نیسان درخت کشفته شدم چون به آبان گیاه . عبدالواسع جبلی (از جهانگیری ). ◄ نابود و معدوم شدن . (از فرهنگ جهانگیری ) (ناظم الاطباء) (برهان ). - برکشفتن یا بکشفتن ؛ نابود کردن : سخنهائی چنان دلگیرگفتی که خانه ٔ صابری را برکشفتی . (ویس و رامین ). بکشفت سپهر باز بنیادم بشکست زمانه باز پیمانم . مسعودسعد. چو زر به سایل بخشی بدست خویش مده که از نهیب تو گردد بر او کشفته نگار. حکیم سوزنی .