کسلان

(کَ) [ ع. ] (ص.) سست، کاهل.<br>

(کَ) [ ع. ] (ص.) سست، کاهل.

کسلان . [ ک َ ] (ع ص ) سست و کاهل . ج، کسالی [ ک َ لا / ک ُ لا ] . کِسالی ؛ کسلی [ ک َ لا ] . (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). و کسالی [ ک ِ لا ] . (ناظم الاطباء).

کسلان . [ ک َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان تیر چائی بخش ترکمان شهرستان میانه . کوهستانی است و ٤٨٢ تن سکنه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).